^ Powrót na górę

 

 

Wykład o historii Garnizonu Sieradz

Rozmiar tekstu:

muzeum
Pułkownik Jan Kowalski wygłosił w Muzeum Okręgowym w Sieradzu wykład pt. „Przybycie do Sieradza pierwszych batalionów 31 Pułku Strzelców Kaniowskich”. Jego wystąpienie wpisuje się w obchody 80. rocznicy utworzenia Garnizonu Sieradz.

Początek istnienia sieradzkiego garnizonu datuje się od 19 października 1935 r. Tego dnia żołnierze 31 PSK uroczyście wkroczyli do miasta. Pułk został utworzony w 1919 r. Rok później, podczas wojny polsko-bolszewickiej, przeszedł szlak bojowy od Mińska Mazowieckiego poprzez Radzymin, Zamość po Sokal. W 1921 r. 31 PSK wraz z 10 Dywizją Piechoty przybył do Łodzi.

O utworzeniu garnizonu w Sieradzu zdecydowało kilka czynników: brak dużych jednostek wojskowych w promieniu kilkudziesięciu kilometrów, rozległe tereny do prowadzenia manewrów (na nadrzecznych łęgach), położenie geograficzne miasta (na szlaku prowadzącym od zachodu w kierunku stolicy) i wreszcie bliskość rzeki, która w razie niemieckiej agresji miała być naturalną linią obrony. – Wiemy, że o jednostkę wojskową starał się wówczas także Zgierz, jednak ze strategicznego punktu widzenia jego położenie było gorsze. Miasto to znajdowało się zbyt blisko garnizonu łódzkiego – powiedział Jan Kowalski.

Przygotowania do przyjęcia strzelców kaniowskich trwały w Sieradzu od wiosny 1933 r. W maju w sieradzkim magistracie burmistrz Ignacy Mąkowski i przedstawiciel Budownictwa Okręgu Korpusu IV por. Stanisław Przybylski podpisali protokół o zakwaterowaniu w mieście pułku piechoty. Wojsku przydzielono prawie 19 ha terenu za torami kolejowymi, pod miejscowością Dzigorzew (dzisiejsze koszary 15 Sieradzkiej Brygady Wsparcia Dowodzenia), a także ponad 126 ha między Wartą a Żegliną na plac ćwiczeń. Pod budowę domów oficerskich przeznaczono działki za rogatkami, w pobliżu szpitala św. Józefa (dzisiejsza ul. Sienkiewicza). – Chciałbym zwrócić uwagę na daty. W 1933 podpisano porozumienie w sprawie kwaterunku wojska, w 1934 rozpoczęto budowę bloków oficerskich, a już w październiku 1935 pułk został ulokowany na nowym miejscu. Tempo organizacji całego przedsięwzięcia, a zwłaszcza budowy koszarowców było iście rekordowe, nawet jeśli zastosujemy dzisiejsze kryteria. Jakości tamtego budownictwa nie mamy nic do zarzucenia. Te budynki stoją do dzisiaj i mają się świetnie – mówił Jan Kowalski.

Prelegent wspomniał również o innych formacjach wojskowych stacjonujących w Sieradzu, a zwłaszcza o Ośrodku Sapersko-Pionierskim 10 Dywizji Piechoty, dowodzonym przez mjr. Mariana Miłosza Cwalino-Godziembę. W czerwcu 1939 dowództwo jednostki przejął mjr Ludwik Napoleon Siemiński, który na bazie ośrodka utworzył 10 Batalion Saperów.

W wykładzie była też mowa o wcześniejszych stałych posterunkach i placówkach wojskowych w Sieradzu: o Powiatowej Komendzie Uzupełnień, działającej przy ul. Krakowskie Przedmieście 3 od 1922 r., o składnicy wojskowej z furażem za cmentarzem katolickim, obok torów oraz o posterunku żandarmerii wojskowej przy ul. Warckiej.

T.O.

IMG 9905  IMG 9907

IMG 9916  IMG 9923

IMG 9939  IMG 9941