^ Powrót na górę

 

 

Historia Muzeum Walewskich w Tubądzinie

Rozmiar tekstu:

muzeum
Z okazji przypadającego 25 października jubileuszu 35-lecia działalności Muzeum Walewskich w Tubądzinie, jego kierownik Tomasz Gibki wygłosił referat poświęcony historii obiektu – dworu Walewskich.

Spotkanie z Tomaszem Gibkim odbyło się w sali konferencyjnej Muzeum Okręgowego w Sieradzu przy ul Zamkowej. Jego uczestnicy nie tylko wysłuchali opowieści o historii dworu, ale również obejrzeli jej stare i współczesne fotografie.

Muzeum Walewskich, będące oddziałem sieradzkiego Muzeum Okręgowego, zostało otwarte 25 października 1984 roku. – Działa więc od 35 lat, ale tak naprawdę należy dodać do tego jeszcze 49 przedwojennych, czyli okres, w którym majątek w Tubądzinie należał do Kazimierza Stanisława Walewskiego. Dzisiejsze muzeum jest, czy też stara się być, kontynuatorem działalności, jaką w tym miejscu zapoczątkował i prowadził właśnie Kazimierz Walewski, pochodzący z sąsiedniego Inczewa. Był to człowiek niezwykle energiczny, którego życiowym celem było zebranie wszelkich pamiątek i wiadomości dotyczących rodziny Walewskich. Realizowana przez prawie 50 lat pasja zaowocowała urządzeniem muzeum rodzinnego, na które składało się archiwum rodu Walewskich, portrety i szereg różnych pamiątek po członkach tej rodziny. W dworze znajdowała się również znakomicie wyposażona biblioteka, liczne starodruki z XVI-XVIII w. oraz zbiory archeologiczne, pozyskane przez miejscową ludność w czasie prac polowych – mówi Tomasz Gibki.

Jesienią 1939 r. obiekt przejmują Niemcy, ale pozwalają zostać Kazimierzowi Walewskiemu. Po jego śmierci w 1940 r. dwór został przekształcony w ośrodek wypoczynkowy dla młodzieży z Hitlerjugend. Po wojnie majątek Tubądzin został przejęty na cele reformy rolnej. Z 284 hektarów ziemi 171 przekazano 44 rolnikom, resztę przeznaczono pod potrzeby Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej z siedzibą najpierw w Tubądzinie, a potem w Małkowie. Dwór i oficynę zamieszkali pracownicy spółdzielni. Byli tu do połowy lat 60. Wówczas to dyrektor muzeum Zofia Neymanowa rozpoczęła procedurę przejmowania kompleksu pałacowo-parkowego na cele muzealne.

Niebawem rozpoczęto remont dworu. Trwał on 12 lat i był prowadzony przez trzy państwowe przedsiębiorstwa – Pracownie Konserwacji Zabytków z Kielc, Poznania, a następnie z Łodzi. Prace zakończyły się w połowie 1984 r., a 25 października nastąpiło uroczyste otwarcie Muzeum Wnętrz Dworskich.

Na koniec trochę statystyk. W ciągu 35 lat działalności, przerywanej jedynie na krótki czas remontów czy usuwania zniszczeń, na terenie parku, muzeum odwiedziło 121 307 osób. Indywidualne było to 39 108 zwiedzających, w grupach zorganizowanych 82 199, z czego 44 304 stanowiła młodzież.

T.O.

b  c

d  e

f  g

h  i

1  2

3  4

5  6

7  8

9  10

11  12

13  14

15  16

17  18

19  20

21  22

23  24

25  26

27  28

29  30